Activiteiten seizoen 2023-2024

Verenigingsjaar 2023 - 2024

Hier geven wij een korte terugblik van alle activiteiten gedurende het seizoen. Als er foto's zijn gemaakt kunt u deze terugkijken bij < foto's >.

 

Maandag 19 februari
Filmmiddag Lumière

We hadden dit jaar gekozen voor de film: C' è ancora domani. Deze film gaat in maart pas in premiere, we kregen een voorpremiere aangeboden door Lumiere. Ruim 70 dames hadden zich ingeschreven voor deze filmmiddag en genoten van de mooie film.  


‘Kunstkijken‘ door dhr. Arjen van Prooijen.
Data: maandag 8, 15, 22 en 29 januari en 5 februari 2024.
Programma: - De natuur als inspiratiebron - Vincent van Gogh - De ontdekking van het perspectief - Edvard Munch - Architectuur in Nederland; Berlage, Dudok en Amsterdamse School.

De 5 bijeenkomsten waren druk bezocht, er waren ruim 100 inschrijvingen. De aflezingen, met zeer afwisselende onderwerpen, werden weer als heel boeiend ervaren. Grote dank en bewondering voor Arjen van Prooijen, die zich dit jaar weer bijzonder goed had voorbereid en zoveel dames 5 fijne leerzame middagen heeft bezorgd.  
 

Woensdag 31 januari 2024
Conférènce Zoete Koek door Jos Thomasse

Een kleine 100 leden en introducees waren al vroeg in de Stip aanwezig voor de conference over spreekwoorden en gezegdes. Op een humorvolle manier vertelde Jos over het gebruik en misbruik van uitdrukkingen in onze dagelijkse wijze van communiceren. De taal inflatie slaat helaas toe, zeker op het gebied van uitdrukkingen zoals we die allemaal nog kennen uit onze jeugd: zoals een duit in het zakje doen, als je voor een dubbeltje geboren bent word je nooit een kwartje: de jonge generatie weet niet meer wat een kwartje is, en helaas: nieuwe spreekwoorden ontstaan bijna niet meer.De aanwezigen werden uitgedaagd op hun kennis, en bijzonder was het dat we bijna allemaal nog de zinnen kunnen vinden, ons het hoofd er niet eens over hoeven te breken, het op ons puntje van de tong ligt, zonder onze tong in te slikken, je vlot op een woord of een zin komt of het er gewoon uitgooit. Als je het allemaal letterlijk zou nemen zou je denken tot je een ons weegt om te snappen waar het allemaal over gaat. De figuurlijke betekenis behoeft geen uitleg.
Uitdrukkingen, gezegdes……kortom een verrijking van onze taal die niet verloren mag gaan. 


Dinsdag 16 januari 2024
SCHITTERING en TRAGIEK door Jos Meersmans  

Jos Meersmans was dinsdag 16 januari voor de derde keer onze gast, dit keer met een lezing getiteld: Schittering en tragiek. Een anekdotische geschiedenis van Robert en Clara Schumann en Johannes Brahms. Voor deze gelegenheid kruipt Jos Meersmans in de persoon van Joseph Joachim, een beroemde violist en tijdgenoot van Johannes Brahms en Robert en Clara Schumann. Aan de hand van veel goed gekozen muziekvoorbeelden schetst Joseph Joachim ons een beeld van de tijd waarin Brahms en Clara en Robert Schumann leefden. Wij horen dat Robert Schumann verliefd wordt op Clara, de dochter van Friedrich Wieck, bij wie Robert inmiddels piano is gaan studeren. En hoe hij, na veel tegenwerking van zijn latere schoonvader, toch diens toestemming krijgt om in 1840 met Clara te trouwen. Er worden 8 kinderen uit dit huwelijk geboren. Voor Robert breken nu de meest vruchtbare jaren aan: naast pianomuziek componeert hij nu ook talloze liederen, symfonieën en het pianoconcert. Clara komt door de zorg voor haar kinderen te weinig aan studeren toe. De financiële situatie is moeilijk. Van Robert’s inkomsten als muziekcriticus kan het steeds groter wordend gezin niet leven en Clara gaat nu steeds meer concerten geven. Alom wordt zij bejubeld maar met Robert’s  gezondheid gaat het bergafwaarts. Hij is manisch depressief. Zijn arts raadt hem  verandering van omgeving aan. Het gezin verhuist in 1844 naar Dresden waar het contact met Johannes Brahms tot stand komt. Onder diens invloed leeft Schumann even op. Hij wordt dirigent in Düsseldorf en componeert in die tijd zijn beroemd geworden Rheinische Symfonie. Uit deze periode dateert ook de zeer hecht geworden vriendschap tussen de Schumanns,  Johannes Brahms en Joseph Joachim. Vanaf 1854 nemen Robert’s psychische klachten echter toe: in zijn radeloosheid springt hij in de Rijn maar… hij wordt gered en opgenomen in een kliniek in Endenich bij Bonn. Brahms bezoekt Clara elke dag en neemt de zorg over haar kinderen op zich zodat zij zich aan haar concertpraktijk kan wijden. Op 29 juli 1856 komt het bericht dat Robert Schumann is overleden.  Het contact tussen Clara en Johannes Brahms wordt minder intens maar de vriendschap blijft. Joseph Joachim vertelt tenslotte dat hij, hoewel hij zeer goed met Brahms bevriend was, er altijd sprake was een zekere afstandelijkheid. In een indringend persoonlijk gesprek dat Joachim heeft met Brahms onthult deze dat hij, als gevolg van misbruik tijdens zijn kinderjaren  “nooit zou kunnen slapen met een vrouw van wie ik hield en van de vrouwen met wie ik geslapen heb, heb ik nooit gehouden.” Joseph Joachim begrijpt dan pas wat Clara Schumann voor Johannes Brahms heeft betekend. Onder de klanken van het bekende “Wiegenlied” van Brahms beschrijft verteller Joseph Joachim de laatste minuten van zijn goede vriend,  wiens “Guten Abend, Gut’Nacht”  wereldwijd klinkt uit speeldoosjes die naast kinderbedjes staan.  En zo’n speeldoosje laat Jos Meersmans ons horen onder het uitspreken van de laatste woorden door Joseph Joachim, een eerbetoon aan Johannes Brahms, zijn dierbare vriend, die in 1897 in zijn bijzijn  overlijdt.  
Met deze indrukwekkende presentatie heeft Jos Meersmans  ons wederom bewezen een fantastisch verteller te zijn.  De aanwezigen, ca. 60 in aantal, waren enthousiast over de wijze waarop hij ons een inkijk gaf in het leven en de muziek van Robert en Clara Schumann en Joseph Joachim. Het hartelijk applaus na afloop was daarvan een duidelijk bewijs. 


Woensdag 3 januari 2024
Nieuwjaarstreffen

Het nieuwe jaar is van start gegaan met een gezellig samenzijn in De Proosdij op de Markt in Meerssen. 82 dames bezochten deze bijeenkomst en onder het genot van een drankje en (zelfgebakken) wafels werden wensen uitgewisseld en gezellig bijgepraat. Onze voorzitter hield een korte speech geïnspireerd door Plato: "Jullie zijn allemaal helden of jullie zullen het willen zijn". Met haar beste wensen en "moed is het lef in onszelf te geloven" werd de aftrap gegeven voor het tweede deel van ons verenigingsjaar.

 

Dinsdag 12 december 2023
Kerstlunch bij de Stip.


In een feestelijk versierde Stip ontvingen wij vanmiddag 98 dames voor onze sfeervolle kerstlunch met een glaasje prosecco of jus d'orange. De lunch startte om 12.00 uur met een kerstgedachte door onze voorzitter Mariann van den Bogaert. Deze kunt u > hier < teruglezen.
De lunch werd perfect verzorgd en uitgeserveerd door Brasserie Markt Achttien, een hele klus om dit op een andere locatie te verzorgen. De medewerking van 'de Stip' hierin is ook een groot compliment waard.
Gedurende de lunch konden we genieten van twee muzikale intermezzo's van zangeres Francine Recca. Ze heeft ons laten genieten van mooie Kerstliederen en verrassend bekende songs. Bovendien konden we heerlijk meezingen met sfeervolle liedjes vol mooie herinneringen. Na het dessert las Olga een mooi kerstverhaal over gelijkgestemden in het zangkoor 'hoge noot' voor en Lilian een Maastrichts kerstverhaal over Lewie, de tambour maître van de Keuninkleke.
Mariann bedankte bij haar afsluiting rond vier uur iedereen die heeft bijgedragen aan deze bijzonder geslaagde middag.

Dinsdag 28 november 2023
Lezing van Ankie Hoefnagels over Empathie versus Polarisatie: Klimmen op de empathieladder in een verdeelde wereld

Ankie Hoefnagels is lector aan Hogeschool Zuyd en onder andere columnist voor dagblad De Limburger.
In een goed gevulde zaal met 60 leden en gasten neemt Ankie Hoefnagels ons mee in een wel heel actueel thema: Hoe kunnen we empathie inzetten tegen de toenemende polarisatie?
Na de uitslag van de afgelopen verkiezingen ligt polarisatie nog meer op de loer. Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat polarisatie de maatschappij kan ondermijnen. De rol van sociale media en nieuwsmedia, die vaak de verschillen ongekend uitvergroten, dragen bij aan de toenemende verschillen tussen 'wij' en 'zij'. Debatten worden radicaler en men staat daardoor vaker tegenover elkaar. Door het bewerken en kleuren van nieuws, denk aan bijvoorbeeld bewerkte foto's en nepnieuws, worden mensen verkeerd of onvolledig geinformeerd. Inzet van empathie kan deze verschillen omdraaien naar het zoeken van overeenkomsten in plaats van het hameren op de verschillen. Het blijkt dat overeenkomsten vaak groter zijn, als je er maar naar op zoek gaat. Kijk en luister vooral eens beter naar de ander, ook als die niet in je eigen ‘bubbel´ zit. Het kan bijdragen aan meer begrip voor elkaar.
Onze maatschappij wordt steeds meer individualistisch en de troost bij deze IKKIGHEID wordt steeds meer vercommercialiseerd in plaats van met elkaar besproken.
Empathie is het vermogen om je te verplaatsen in de ander, waarbij George Bernard Shaw al verkondigde, dat je de ander niet moet behandelen als jezelf, want misschien heeft die wel een andere smaak. Behandel een ander, zoals die behandeld wil worden.
Daarvoor moet je je inleven in de ander.
Dat klinkt mooi maar waarom zijn er toch zoveel barrières?
Ankie noemt er 5: Vooringenomenheid, Gezag, Afstand, Ongevoelig worden voor prikkels en ontmenselijking van de ander.
Volgens Martin Buber moeten we van de ander niet HET maken maar JIJ, en dat vonden wij prachtig passen bij het motto van dit jaar van ons Gilde: IK ZIE JOU.
Ankie zet ook ons zelf aan het denkwerk bijvoorbeeld door het analyseren van een foto, waarbij we onszelf betrappen op de grote fout om al te interpreteren en te oordelen voordat we alle feiten hebben bekeken; juist het nieuwsgierige doorvragen in de eerste fase ontbreekt vaak en wij plaatsen vaak meteen onze eigen ervaringen naast die van de ander.
Hoe kun je die gesprekskunst nu oefenen?
1. Nieuwsgierig zijn; 2. Herhalen wat de ander zegt; 3. Je eigen masker afzetten; 4. Oprechte zorg tonen; 5. Moed hebben; 6. Zelfempathie.
Het was een interessante en betrokken lezing, waarbij we steeds werden uitgedaagd om bij ons zelf te rade te gaan. We gingen met een positief gevoel naar huis, wellicht kunnen we er zelf iets aan doen en daardoor de wereld een klein beetje mooier maken.

Maandag 13 november 2023 lezing van Frank Bokern over Crapuul: Kroniek van een krottenwijk.

Op maandagmiddag 13 november 2023 nam Frank Bokern, schrijver van het boek Crapuul ons mee in de omstandigheden waarin de mensen vroeger in het Stokstraatkwartier hebben geleefd.
Het onderwerp sprak zeker tot de verbeelding, gezien de geweldige opkomst van meer dan 120 mensen, waaronder 25 introducees, en dat op een regenachtige maandagmiddag. De Stip barstte uit haar voegen.
Frank nam ons mee in een verslag over de geschiedenis vanaf 1840, toen België zich afscheidde van de Nederlanden. Dit zorgde ervoor dat een groot deel van de Maastrichtse elite (met het bijbehorende kapitaal) de stad verliet, omdat die zich eerder Belg achtte. Door de eerdere bezetting van Maastricht door België was de stad ook al verarmd omdat het afzetgebied van de stad was verdwenen. Dit leidde tot grote werkeloosheid, versterkt door de trek vanaf het platteland naar Maastricht door de opkomende mechanisatie in de landbouw.
Deze grote groep armen werd gehuisvest in de verlaten patriciërswoningen in onder andere het Stokstraatkwartier. Dit waren prachtige grote woningen met veel kamers, die eenvoudig werden opgedeeld, waarbij in elke kamer een gezin kwam te wonen met een hele schare kinderen (soms wel 18 kinderen). De kamers hadden geen water of sanitaire voorzieningen; er was 1 toilet buiten op de cour. Die cour werd ook nog vol gezet met bouwwerken, zodat de huisjesmelkers, zonder verplichting tot onderhoud, een zo groot mogelijk inkomen konden genereren.
Er was sprake van verloedering en de woonomstandigheden waren mensonterend.
Deze schare aan werkeloze arbeidskrachten werd door Petrus Regout gezien als een goedkoop arbeidspotentieel voor zijn keramiek-industrie. Hij betaalde zo weinig dat vrouwen en kinderen ook mee moesten werken onder vreselijke omstandigheden met 7 dagen per week 12 uur per dag
Kinderen werden vanaf 7 jaar ingezet. Kinderarbeid was overal in de nieuwe industrieën gewoon maar niet op zo een grote schaal als in Maastricht.
Ondanks dat er in die eerste 100 jaar regelmatig mensen hiertegen protesteerden, wat leidde tot lijvige onderzoeksrapporten, die dan vervolgens weer in de la belandden, werd er niets mee gedaan omdat de lange arm van Regout elke verbetering tegenhield. De gemeente deed ook alsof het probleem niet bestond.
Na WO II werd er groot onderzoek gedaan door Litjens over de omstandigheden in het Stokstraatkwartier met als doel een rechtvaardiging te vinden om de bewoners eruit te zetten en de buurt als chique city- onderdeel in oude luister te herstellen.
Litjens heeft met niemand uit de buurt gesproken; het rapport staat vol met vooroordelen en de mensen zouden allemaal crimineel en imbiciel of idioot zijn. Het rapport is nooit gepubliceerd, zo stuitend was het, maar het is wel gebruikt om de plannen uit te voeren, waarbij de mensen allemaal werden verjaagd naar woonscholen, zoals bijvoorbeeld de Ravelijn aan de rand van de stad.
Hier werden de mensen heropgevoed in het Wonen en kregen deze mensen ook volledig onterecht de naam Crapuul.
Het Stokstraatkwartier werd volledig gerestaureerd tot een buurt waar je op de plaats, waar je vroeger in een winkeltje voor een cent warm water haalde nu een tasje kunt kopen van 3000 euro.
Na de pauze, waarin gretig gebruik werd gemaakt van de mogelijkheid om zijn boeken te kopen, gaf Frank Bokern nog een vooruitblik op zijn nieuwe boek: Het Jekerkwartier: broedplaats van vrolijk verzet.
Het Jekerkwartier heeft een vergelijkbare ontwikkeling doorgemaakt, waarbij er ook sprake was van verloedering door een pact tussen Kerk en Kapitaal. Hier werden in de 20e eeuw mensen gehuisvest, die nergens anders konden worden geplaatst en kunstenaars. Er zijn op dit moment ook veel kunstacademies in die buurt.
Onderhoud werd ook hier niet gepleegd en verpaupering vond op grote schaal plaats.
in de jaren 70 kwamen daar de gastarbeiders bij, die daar werden opgestapeld.
In die tijd vonden hier veel protesten plaats (provo´s, nozems, krakers).
Ook in deze buurt is alles na een periode van dichtgetimmerde krotten opgeknapt.
Aan het eind van de middag konden onze leden hun boeken nog door Frank laten signeren.
De middag was een groot succes, waarbij Frank op een boeiende manier de situatie wist te schetsen, waarbij hij blijk gaf van een grote persoonlijke betrokkenheid bij het thema.
Bij veel van onze leden was er sprake van herkenning.

Woensdag 1 november 2023 solovoorstelling: Eeuw van de Leeuw.

Weer een mooie opkomst voor een activiteit van het Vrouwengilde. De zaal bij Conne5T aan de Markt in Meerssen loopt vanaf half twee vol. Na een kop koffie met gebak zitten de dames klaar.
Regisseur Willem Huijbreghs geeft een toelichting; zijn inspiratiebron is een aantal fotoportretten in het huis van zijn moeder waarin hij opgroeide. Achter elk portret zit een levensverhaal. In de familie De Leeuw worden vier personen uit de opeenvolgende generaties uitgebeeld door de actrice.
Als actrice Barbara Kouwijzer op het podium gaat staan start ze met een entree waarin ze niets zegt en daarmee nieuwsgierigheid en spanning oproept. Ze speelt 4 vrouwen, beginnend met Marie, geboren in 1921 en Zeeuws dialect sprekend. Marie geeft commentaar op wat zij ziet gebeuren op het land waar haar familie en dorpsgenoten aan het werk zijn. Ze wisselt dat af door een liedje te zingen: “Laat de baas de pest maar krijgen, we pikken van de week geen bonen meer". Een zwak protest tegen de uitbuiting door de boer, die “rooien‘´ ook nooit een werkplek zal bieden.
Zo nu en dan stapt de actrice van haar kruk af, gaat er ernaast staan, doet de handen in haar zakken en neemt de rol van verteller aan. De verteller geeft achtergrondinformatie.
De actrice verandert haar kapsel en wordt dan Jo, de dochter van Marie, geboren in 1952. Ze is allerlei namen van bonen uit haar hoofd aan het leren, ze wil immers haar kruideniersdiploma halen en bij De Gruijter gaan werken. Maar tevens vertelt ze over haar gezinsleven, over haar moeder Marie die ernstig ziek is en over haar kennismaking met haar man Frans.
Anna is de dochter van Jo en Frans. Anna wordt Anna nadat de actrice haar kapsel weer een beetje verandert. Haar grote verdriet is dat haar man Sander op 49 jarige leeftijd tijdens het eten plots dood van zijn stoel valt. Ze beschrijft haar gemoedstoestand nu ze er alleen voor staat, blikt terug op hun leven samen en mist haar man enorm.
De laatste persoon die de actrice uitbeeldt is Lily, de dochter van Anna. Lily is een vrolijke beweeglijke puber, die in een telefoongesprek met haar oma Jo heel open is over haar privéleven en vertelt van haar grootse plannen. Ze wil een wereldreis gaan maken. Het generatieverschil wordt in deze scene heel duidelijk belicht.
Aan het slot van de voorstelling volgt een warm en lang applaus. De reacties van de dames van het Vrouwengilde zijn zeer positief, onder de indruk van het acteerwerk van Barbara Kouwijzer en het thema van Willem Huijbreghs dat veel herinneringen oproept.
Voor regisseur en actrice volgt nu nog een lange rit huiswaarts naar Middelburg maar gelukkig arriveren ze tijdig in Zeeland voordat storm Chiaran losbarst.

 

Workshop 26 oktober 2023: Valpreventie door Envida

Door een team van 4 fysiotherapeuten van Envida kregen ongeveer 60 dames een workshop aangeboden. Voor alle dames herkenbaar, werden er voorbeelden genoemd van situaties, waar het wel eens fout kan gaan wat veiligheid in en om het huis betreft. We leerden welke factoren van invloed zijn op onze fitheid en welzijn en vooral wat we zelf kunnen doen om valincidenten te voorkomen.
Mt elkaar vulden we vragenlijsten in en deden we oefeningen en al doende kwam een ieder er achter waar extra aandacht nodig is!
Al met al was het een zeer leerzame middag, waarbij we ondertussen genoten van een kopje koffie of thee, met een heerlijke zoete versnapering, door conne5t gemaakt, erbij.


Lezing 11 oktober 2023 door Jan van Eyk: 'De Boot: Als het tij keert obv het boek van Alex Capus: Eine Frage der Zeit'

Op woensdag 11 oktober hebben 40 leden en introducés weer kunnen genieten van een boekbespreking door Jan van Eyk over Das Boot: Eine Frage der Zeit. Jan heeft vorig jaar een zeer interessante bijdrage geleverd met een verhandeling over Moresnet en ook deze keer kregen we een fantastische multimediale presentatie, waarbij de inhoud via beeld en geluid harmonisch en boeiend werden gepresenteerd.

Het boek gaat over de bouw van een groot stoomschip voor de vaart op het Tanganyika-meer in 1913 aan de vooravond van WO I in opdracht van keizer Wilhelm II. De opdracht ging naar de Meyerwerft in Papenburg.
De spanningen in Europa vinden hun weerslag in Afrika, waar de beheersing van de vaart over het Tanganyika-meer gezien wordt als een strategische zet.

Duitsland bouwt dat grote schip, de Graf van Götzen, dat als een soort meccano-pakket naar het meer wordt getransporteerd; eerst met de boot naar Mombassa in Kenia en dan met de trein, waarna de 5000 pakketten lopend door de jungle de laatste 300 km worden vervoerd. Ter plekke werd alles onder Duitse leiding in elkaar gezet. Dit was een mega- onderneming, die opgemerkt werd door de Engelsen, die reageerden door 2 kleine boten (Mimi en Toutou) via Zuid Afrikaover te brengen en door de Belgen, die wat simpele vliegtuigjes vanuit Congo in stelling brachten. Alle 3 landen hadden koloniën rond het meer.
Toen de oorlog aanbrak werden alle 3 transportmiddelen opgetuigd tot oorlogsmateriaal, waar ze geen van drieën voor geschikt waren. Het resultaat was dan ook niet overtuigend.

In 1916 werd het schip door de bouwers vakkundig tot zinken gebracht, met het idee om het later na de oorlog weer naar boven te halen. Dit is dan ook na een aantal mislukte pogingen door de Britten gelukt en nu vaart het schip nog steeds op het meer, waar het een belangrijke functie verricht voor de plaatselijke bevolking en op de to-do-lijst staat van veel backpackers.

De nieuwe naam is de Liemba

Doordat er geen pauze tussendoor was geweest bleef bijna de hele groep nog gezellig napraten onder het genot van een drankje.
Het was een mooie avond.

Najaarswandeling 5 oktober 2023

Wat was het een heerlijke wandeldag in herfstsfeer!

We werden eerst verwend met een kop koffie en home-made gebak bij Paul´s ijssalon in Wijlre. Daarna vertrokken er 21 dames voor een prachtige wandeling van 6,5 km naar Elkenrade en genoten onderweg na een redelijke klim van een geweldig uitzicht over het mooie landschap van het Limburgse heuvelland. De korte wandeling van bijna 4 km werd door een 14-tal dames gewandeld en ook zij genoten van een 360° uitzicht over de heuvels. Na terugkomst bij Paul´s werden we verrast met een heerlijke lunch, bestaande uit een heerlijke verse tomatensoep en focaccia met allerlei lekkers hierop. Dit alles weer in de keuken van Paul bereid! Het weer was perfect voor deze najaarswandeling, dus ook deze keer weer een geslaagde activiteit!

 

Lezing ‘Duurzaam Meerssen‘ door dhr. Guido Heijnen 26 september 2023

Duurzaamheid is een moeilijk, groot en veelomvattend begrip. Er zijn meerdere definities in omloop maar Guido Heijnen kiest voor de definitie zoals die door ecologen wordt gehanteerd: Duurzaamheid is de eigenschap van biologische systemen om voor onbepaalde tijd divers en productief te blijven.
Als voorbeeld schetst hij de gang van zaken in het tropisch regenwoud. Honderden miljoenen jarenlang zorgt de natuur ervoor dat bomen en planten groeien, nieuwe soorten ontstaan zonder dat daar extra voedingsstoffen aan te pas komen.
Totdat de mens gaat ingrijpen en het systeem verstoord raakt.
Aan de hand van enkele hoofdthema´s zoals lucht, energie, afval, het gebruik van natuurvreemde stoffen (chemicaliën) legt de spreker uit waartoe het menselijk ingrijpen in dit duurzame ecosysteem van het tropisch regenwoud heeft geleid.
Afnemende biodiversiteit heeft direct invloed op onze voedselvoorziening, op ontwikkeling van medicijnen en daarmee op ons welzijn. Met een aantal voorbeelden wordt aangegeven hoe ernstig de situatie geworden is. Zo is de kwaliteit van het drinkwater door ongelimiteerde afvoer in open wateren dusdanig slecht geworden dat deze enkel met de allergrootste krachtinspanning op een aanvaardbaar niveau kan worden gebracht. Het gebruik van chemicaliën in de landbouw als veroorzaker van steeds meer gezondheidsproblemen is een feit.
Het is dus van het grootste belang dat de dreigende instorting van het ecologisch systeem, veroorzaakt door het ingrijpen van de mens, een halt wordt toegeroepen.
Op welke wijze dit op mondiaal, Europees, landelijk en lokaal niveau in gang is gezet wordt na de pauze uiteengezet. Maar ook wijzelf kunnen op allerlei manieren onze bijdrage leveren, daarvan geeft de spreker diverse voorbeelden, voor de hand liggend maar nog te weinig door iedereen toegepast: minder/geen vlees eten, geen chemicaliën gebruiken bij tuinonderhoud, bij voorkeur reizen per openbaar vervoer, zuinig omgaan met energie etc. etc. He
t tij is wellicht nog ten goede te keren maar daartoe moeten er veel inspanningen worden geleverd op macro- maar ook op microniveau.
De presentatie wordt beëindigd met een oproep/vraag of de vrouw het tij kan keren: kan Venus Mars doodknuffelen?
In haar slotwoord bedankt de voorzitter Mariann van den Bogaert de spreker met name voor zijn wetenschappelijke deskundigheid maar ook voor zijn voelbare persoonlijke betrokkenheid bij het thema.
En daar waren de ruim vijftig aanwezigen, getuige het enthousiast applaus, het mee eens.
De filmpjes die de presentatie illustreerden kunt u nog eens bekijken: over energieslaven: < klik hier > / over verwerking van mobiele telefoons < klik hier >


Openingsavond 18 september 2023

Op 18 september 2023 ging ons nieuwe verenigingsjaar van start. Ruim 85 leden bezochten onze openingsavond, traditioneel verwelkomd met een kop koffie/thee en een heerlijk stuk vlaai. De Stip stond als vanouds gastvrij voor ons klaar. De sfeer was weer warm en gezellig, ons nieuwe jaarthema 'ik zie jou....' leek op een heel natuurlijke wijze vorm te krijgen. Er werd druk bijgepraat en uitgekeken naar bekenden.
Onze voorzitter Mariann van den Bogaert verwelkomde iedereen en na enkele huishoudelijke mededelingen zoals telefoon uitzetten en de uitleg over het programma van de avond, startte de algemene ledenvergadering. Aan de orde kwamen de terugblik van het afgelopen jaar, geillustreerd met mooie foto's en prachtig verteld door Olga. Aan de reacties uit de zaal bleek opnieuw hoe mooi de activiteiten van afgelopen jaar waren en de waardering hiervoor. Het financieel jaarverslag werd door onze penningmeester Annie Heynens uitgebreid toegelicht. We zijn een gezonde vereniging, en kunnen het komend jaar weer starten met een positief saldo.
De kascommissie vond dit ook en verleende decharge aan onze penningmeester.
Hierna kwam de bestuurswisseling: we namen afscheid van Ellen Jaspers-de Vries. Ellen heeft ruim 7 jaar zitting genomen in ons bestuur en heeft zich voornamelijk toegelegd op het ontwikkelen van een geweldige website en het communiceren via internet. Daarnaast leverde zij een actieve en positieve bijdrage aan bestuursvergaderingen en was zij een luisterend oor voor zowel collega bestuursleden als ook leden van ons Gilde. We zullen haar missen in ons bestuur, maar zeker niet als lid van onze bloeiende vereniging.

Marie-Therese Beckers is bereid om haar termijn als bestuurslid (zij verzorgt o.a. de ledenadministratie) te verlengen met nog eens 4 jaar.
Gertie Rosier is voorgedragen als kandidaat bestuurslid en door de volledige vergadering, unaniem, gekozen om de vrije plek in het bestuur in te vullen. Bij afwezigheid van haar werd een video getoond waarin zij zich voorstelde. Wij wensen Gertie veel plezier in haar nieuwe functie. De volledige tekst van de jaarvergadering kunt u terugvinden op onze website < klik hier >

Na de pauze werd ons nieuwe sociaal project geintroduceerd. We hebben dit jaar gekozen voor de stichting KNGF (Koninklijk Nederlands Geleidehonden Fonds). Yvette Rosier heeft met haar hond uitleg gegeven over dit fonds en de wijze waarop honden getraind worden in puppy pleeggezinnen, waarna ze na ruim een jaar naar de opleiding van het Fonds gaan om specifiek getraind te worden voor hun specialisatie als werkhond voor clienten met een beperking. Carmen Scholle is met haar pup van 3 maanden ook aanwezig: duidelijk is dat deze pup nog leert om in grote gezelschappen te verkeren.
De opleiding van een hulphond is intensief en duur. De Stichting opereert voornamelijk door middel van donaties. Zorgverzekeringen dragen ongeveer 1/3 deel van de kosten bij. We denken dat we met dit sociaal project een mooi doel dienen. Uw bijdrage bij de jaarlijkse contributie, alsmede de bijdrage van de openingsavond en tzt bij de kerstlunch komen ten goede aan deze Stichting. Via < klik hier > vindt u meer informatie over de Stichting. We hopen op de slotavond een mooi bedrag te mogen overhandigen.

De aftrap voor ons nieuwe seizoen is hiermee gegeven. We kijken uit naar weer een mooi verenigingsjaar.

Copyright Vrouwengilde Meerssen